Gazeta serbe lëvdon Edi Ramën për pikturat, Vuçiçin e quan të pafat
E kam parë Edi Ramën në Beograd në vitin 2014, që asokohe e kisha për detyrë ta përcillja, në një konferencë me rastin e vizitës së tij, në fakt vizitës së parë në Serbi të një kryeministri shqiptar pas 70 vjetësh.

Hijerëndë e i matur, Rama është një tip i pashëm. Do të fliste edhe për mikun e tij, skulptori Mrgjan Bajiq, e mediat një pjesë të deklaratës së tij e prenë, dhe doli se ai kishte thënë diçka tjetër. Nuk e di se përse askush nuk i përcolli fjalët e tij afirmative për mikun e tij.

Por e kuptova mirë që ai kishte thënë këtë: që shtetet e vogla ballkanike duhet të bashkëpunojnë si shtetet e Beneluksit, të përkujdesen për ekonominë e jo për historinë, transmeton sot “Koha Ditore” shkrimin e “Danasit” të Beogradit.

Edi Rama është piktor, jetoi në Paris, qe kryebashkiak i Tiranës kur atë qytet të mësuar me socrealizimin e ngjyrosi si ishullin Burano, si një alamet semafori me të gjitha ngjyrat.

Tiranasit e mërzitshëm nuk e pranuan fort lehtë ngjyrosjen e fasadave, por ai ia doli. Për këtë mori çmimin si kryebashkiaku më i mirë në botë në vitin 2004. Asokohe do të thoshte: “Të jesh kryebashkiak i Tiranës është shkalla më e lartë e artit konceptual”.

Në fund të fundit, cili artist nuk do të dëshironte që të kishte në dispozicion për ta ngjyrosur një hapësirë aq të madhe?

Në Berlin (prej 2 shtatorit deri më 7 tetor v.j.) në galerinë “Michael Schultz”, është hapur ekspozita me veprat e tij, e cila për nga natyra e gjërave, më interesoi fort. Është hapur bash te ai qoshku ku Kafka e takoi Felice Bauerin. Pas kryeministrit tonë të pafat (të Serbisë v.j.) është interesante të shihet se si një politikan i rebeluar megjithatë ia del të mbetet ai që është në esencë, në këtë rast një artist rebel.

Krejt galeria është e mbuluar me tapete me motive nga vizatimet që Rama i ka bërë gjatë takimeve, në fletë agjendash, dokumente pune a e-maile, kur, siç thoshte ai, dora vetë kishte vizatuar gjë që nuk e ka për fokus bazë artin, por është një situatë prej të pavetëdijshmes. Motive sureale kanë çuar krye prej letrës së bardhë e shkronjave të zeza, forma si gishtërinj, prerëse, tru, harta, drunj, breshka, lidhje në forma kërmijsh a fluturash, ngjyrash të ndezura. Këto forma nuk dalin prej një takimi, por ai i realizon gjatë dy-tri ditëve në disponime të ndryshme, me ndërprerje, e dora bën kalime të egra. Të njëjtat tapete mbulojnë edhe muret e zyrës së Ramës.

Në bazamente janë të vendosura veprat në qeramikë dhe konstruksionet prej argjilës: Tirana në ngjyrat ulëritëse, shtëpiza e ndërtesa, ura mbi njëra-tjetrën. Konsiderohet se figurat prej qeramike janë inkarnim i vizatimeve. Edhe unë e ndaj të njëjtin mendim. Qeramikat janë reflektim i konstruksionit arkitektonik dhe i kaosit të qytetit, ku krejt ato format janë të ngjitura e të mbuluara me rrjetë.

Të kornizuara, vizatimet origjinale nga takimet po ashtu janë të varura në mure. Më së shumti më fascinon një pranim haptazi: “unë në takime vizatoj, ju ftoj, dilni nga kutia”. Çdo gjë është në shitje. Veprat në qeramikë sillen prej 18.000 deri në 30.000 euro, vizatimet kushtojnë 3.600 euro e tapetet 36.000 euro. Sikur të mund të blija një apartament do të porositja edhe një tepet të Ramës, sepse më fascinon autenticiteti që ka vënë me këtë ligjësim artistik.
Shtuar më 09/10/2017, ora 16:16

Shkruani komentin tuaj!
Të fundit nga kjo kategori