Greqizimi, turpi i heshtjes shqiptare
Albeu.com
nga Erl Murati*Humbja e ndërgjegjes kombëtare nuk mund të justifikohet kurrë me varfërinë. Humbja e gjuhës, deformimi i historisë, ndotja e flamurit nuk mund të kenë si shkak gjendjen e dobët ekonomike. Maqedonia, një vend i varfër po aq sa yni, nuk e ul kokën përballë presionit të Greqisë për çështjen e emrit të vet kushtetues.Eh, ç’të bën varfëria”, - u komentuan dje faktet skandaloze të botuara nga “Gazeta Shqiptare”, se në shkollën greke në Korçë mësohet histori anti-shqiptare. Po, “varfëria” është alibia që shqiptarët e kësaj toke nxjerrin gjithmonë sa herë i vjen turp që quhen të tillë. “Eh, varfëria”, sa herë një shqiptar ndërron emrin në Selanik, ... “Eh, varfëria”, sa herë një shqiptar vret e pret e vjedh nëpër Europë.
Por, humbja e ndërgjegjes kombëtare nuk mund të justifikohet kurrë me varfërinë. Humbja e gjuhës, deformimi i historisë, ndotja e flamurit nuk mund të kenë si shkak gjendjen e dobët ekonomike. Maqedonia, një vend i varfër po aq sa yni, nuk e ul kokën përballë presionit të Greqisë për çështjen e emrit të vet kushtetues. Megjithëse ky qëndrim mund t’i kushtojë integrimin në BE shtetit dymilionësh, maqedonasit nuk e ndërrojnë identitetin me një vizë shengen. Por, Maqedonia ka fatin e pasjes së një klase politike të përgjegjshme e patriotike. Fatkeqësisht, në këtë pikë, ne jemi më të varfërit e Europës. Politikanët tanë lejuan hapjen e një shkolle greke në në zonë ku nuk ka asnjë minoritar. Ky është tamam greqizimi i Shqipërisë, më keq se Himara, pasi atje ka një komunitet që pretendon të jetë grek, ndërsa në Korçë nuk ka asnjë minoritar. Politikanët e bekuan këtë shkollë, në kohën kur dhjetëra mijëra fëmijë emigrantësh shqiptarë në Greqi, detyrohen të valëvisin flamurin e huaj dhe të durojnë çdo mëngjes shprehjen e racizmit të bashkëmoshatarëve.
Shkolla greke “Omiros”, në rradhë të parë është turpi i qeverisë shqiptare. Fenomeni i greqizimit është shndërruar prej kohësh në një proces dhe nuk kemi të bëjmë me një incident të shkëputur.
Gjatë dy viteve të fundit kanë ndodhur disa ngjarje që përbëjnë rezultatin e ekspansionit grek dhe të nënshtrimit dhe përuljes së qeverisë shqiptare. Qeveria ka zgjedhur rrugën e heshtjes, e cila përkthehet: miratim për veprimtarinë e grekëve dhe tallje për popullin dhe historinë shqiptare.
Asnjë shtet në Europë nuk lejon që shkollat e hapura nga një shtet tjetër, t’u mësojnë nxënësve shtrembërimin e identitetit historik dhe kombëtar. A do të lejonin grekët që në një shkollë shqiptare në Greqi të mësohej se Veriu i Greqisë quhet Çamëri?! A do të lejonin fqinjët tanë që nxënësit të mësonin se Veriu i Greqisë ka qenë territor shqiptar dhe se Janina është shkëputuar nga Shqipëria dhe i është dhënë Greqinë në vitin 1913?!
Ky proces greqizimi sistematik që një herë merr formën e paraqitjes së kockave qindravjeçare të shqiptarëve si relike të ushtarëve grekë, e herë formën e provokimeve të patolerueshme të pushtetarëve se Himara është Greqi, është një problem i karakterit strategjik. Ky është një problem që duhet të prononcohen instancat më të larta të shtetit, presidenti, kryeministri por edhe opozita, të cilët në daljet e përditshme në media i kanë lënë rradhë edhe problemeve më ordinere. Heshtja e shtetit për skandalin “Omiros” nuk është as urtësi, as maturi e as diplomaci, sepse nuk është zgjuarsi të lejosh të të shkelin me këmbë në vendin tënd. Eshtë i habitshëm edhe mosreagimi i shoqërisë civile, i mediave, analistëve të cilët shprehin shqetësime deri edhe për Afganistanin dhe nuk e quajnë të denjë të reagojnë për fenomene që cënojnë identitetin e të gjithëve, e jo vetëm të 250 fëmijëve të Korçës. Shkalla e ulët e ndërgjegjes kombëtare, nuk është shenjë emancipimi dhe modernizimi. Akoma më e turpshme është të atakosh mbrojtësit e identitetit dhe të kulturës kombëtare nga ekspansionizmi grek, si bartës të nacionalizmit. Intelektualët grekë u ngritën në këmbë kundër Hollivudit për filmin “Aleksadër”, vetëm sepse ai cënonte disi figurën e tij lidhur me orientimet seksuale të Aleksandrit të Madh.
Jashtë përgjegjësisë nuk ngelet edhe opozita, e cila hesht sa herë ndodhin incidente që kanë për protagonistë aktorë grekë. Ka një rezonancë progreke tek të dy forcat kryesore politike dhe një servilizëm që nuk e gjen as në Malin e Zi dhe as në Maqedoni. Andaj, jemi të fundit në ekonominë e Ballkanit, jemi të fundit edhe në dinjitetin shtetëror. E siç po rrjedhin punët, edhe emri i presidentit të ri, do të vijë nga Athina. *balkanweb
Shtuar më 30/05/2007, ora 18:11
Tage: arkiv
Shkruani komentin tuaj!
Të fundit nga kjo kategori