Akraballekut te Arber Xhaferit
Albeu.com
nga Faik MIFTARI, ShekulliDuke shfletuar ueb faqet në internet hasa në shkrimin me titull”Pasojat e akraballëkut” që u botua në gazetat shqipe në Maqedoni, Kosovë dhe Shqipëri të ish liderit politik, tani në pension, të intelektualit apo më mirë të themi shqiptarit turqishtfolës nga Tetova.Logjika e shëndoshë njerëzore nuk mund të akceptojë, shkrimin në fjalë me plot të pavërteta, gjysmë të vërteta apo fakte të shtrembëruara sipas kutit dhe mendjes së autorit në fjalë. Edhe pse si i tillë, për shkak të natyrës së gazetës, që nuk le hapësirë për botim dhe elaborim më të gjatë, do të ndalem në vetëm disa nga insinuatat e tija qesharake. Ai në shkrimin e tij përveç tjerash cek se:”këto ditë, sipas lajmit që dha kanali televizivshqiptar”Top-Chanell” në Librazhdë, autoritetet fetare të kësaj ane së bashku me segmente të caktuara turke kanë organizuar synetimin kolektiv të më se 200 fëmijëve shqiptar, sipas traditës turke”.Synetimi i fëmijëve mysliman është një traditë fetare, përveç aspektit medicinal që e proklamon dhe e preferon mjekësia e sotshme bashkëkohore, e assesi nuk është traditë turke. Sa për ilustrim, po e përkujtoj autorin, se nëna e tij kur e ka organizuar ceremoninë rituale fetare të synetisë së djalit të vet Arbërit, e ka ftuar tërë qytetin e Tetovës, dhe ka qenë ngjarje madhore në atë kohë në rast se i kujtohet Arbër Xhaferit. Më tutje vazhdon “kohë më parë në muajin e Ramazanit, strukturat e tilla organizonin iftare kolektive në sheshet e qyteteve, që dikur ishin të sunduar nga Perandoria Osmane. Këto projekte që kontrabandohen përmes petkut fetar krijojnë një varg problemesh brenda për brenda komunitetit shqiptar, por edhe në raportet shtetërore apo kombëtare të shqiptarëve në kontestin evropian”. A thua, kur i ka parë Arbër Xhaferi, rreshtat e gjata dhe të pafundme për iftarin e përbashkët në Tetovë, Prizren e Shkodër, prej mllefit dhe inatit është strukur në një qoshk të qytetit tënd të lindjes, pasi që imagjinatat e tua dhe insinuatat e tua nuk pinë fare ujë as në qytetin tënd të lindjes, e lere më në Prizren, Shkodër apo gjetiu në trojet shqiptare. Më tutje cek:”shikuar historikisht serbët dhe grekët kanë atakuar trupin tonë duke tentuar t’i shfarosin shqiptarët. Ndërkaq politika osmano-turke ka tentuar të zhdukë qenien(shpirtin) identitetin kombëtar shqiptar”. Ky vlerësim i autorit është kulminacion në vazhdën e historisë së gjertanishme të imponuar dhe të frymëzuar nga idetë sllavo-helene, për të cilin me plot vend është iniciativa e ndërmarr këtyre ditëve në Shqipëri nga kryeministri shqiptar Sali Berisha për rishikimin dhe ri shkruarjen e historisë së vërtetë shqiptare. Identiteti kombëtar shqiptar është njohur pikërisht në fazën e parë të ekzistimit të Perandorisë Osmane, me emrin dhe termin shqiptar, por falë kësaj edhe ka mbijetuar identiteti kombëtar shqiptar gjatë tërë historisë së gjatë 500 vjeçare. Ai më tutje vlerëson” trajtimi i shqiptarëve si akraba të turqve, dhe jo si milet, ka pasur pasoja katastrofale për interesat e shqiptarëve gjatë sundimit osman, veçmas gjatë shpërbërjes së kësaj perandorie”. Në kohën e Perandorisë Osmane, Arbër Xhaferi, nuk do të pranojë faktin se si milet kanë qenë vetëm osmanlinj si shtetas të Perandorisë Osmane, e këtë milet e kanë përbërë të gjithë banorët e atëhershëm të Perandorisë Osmane, si turqit, shqiptarët, boshnjakët, arabët, kurdët, krishterët, çifutët e shumë të tjerët si qytetarët me të drejta të plota dhe të barabarta para ligjeve të atëhershme ekzistuese pa marrë parasysh përkatësin etnike apo fetare. Sa për ilustrim do të përmendi vetëm disa thënie prej shumë autorëve, publicistëve dhe historianëve me renome kombëtare e ndërkombëtare. Noel Malkolmi në librin e tij”Kosova-një histori e shkurtër” përveç tjerash thotë se ”trashëgimia osmane, duke përfshirë edhe trashëgiminë islame është diçka që u takon popujve të tërë Ballkanit, ta hedhësh poshtë atë si të “huaj” është historikisht po aq absurde sa do të ishte edhe absurde për irlandezët që të flakin gjuhën angleze si të huaj”. Muhamed Piraku përveç tjerash thekson se”civilizimi islam ka qenë faktori kryesor i qenies kombëtare shqiptare, faktori që e përcaktoi dhe e përkufizoi arealin e Shqipërisë etnike në shekujt XV-XVII, që i dha emrin kombëtar popullit dhe atdheut, shqiptar e Shqipëri”.Abdi Baleta më tej thekson” si do që të jetë zhvilluar procesi i myslimanizmit të shqiptarëve ky ka qenë një proces fatlum për të ardhmen e kombit shqiptar. Myslimanizmi ka shpëtuar pjesët më të rëndësishme të kombit shqiptar nga asimilimi, ka hedhur urat lidhëse atje ku rivaliteti ortodoks-katolik zgjeronte e thellonte hendeqet ndarëse midis shqiptarëve, dhe se duhet t’i falënderojmë osmanët që për të mirën e shqiptarëve kanë bërë atë që duhej bërë”. Thomas Arnold ka shkruar se:” përhapja e islamit ndër popullatën shqiptare është bërë në mënyrë graduale andaj nuk ka qenë e ekspozuar kurrfarë presionit”. Faik bej Konica ka konkluduar se:” po të mos kishte qenë Islami populli shqiptar do të kishte qenë populli më i madh me numër në Ballkan, por jo edhe shqiptar”. Sima Qirkoviç përveç tjerash ka thënë:” kalimi në Islam bëri diferencimin midis popullatës deri atëherë vëllazërore serbe dhe shqiptare, në këtë mënyrë shqiptarët me përqafimin islam i shpëtuan sllavizmit serb”. Më merr mendja se nuk kam nevojë më tepër të citojë edhe autorët tjerë rreth rolit të Islamit dhe Perandorisë Osmane në shpëtimin e popullit shqiptar nga asimilimi sllavohelen. Për këtë arsye, o Arbër Xhaferi, ne jemi mirënjohës Perandorisë Osmane, dhe se turqit i kemi edhe akraba por edhe popull vëlla turk, e jo siç e i quan ti Arbër Xhaferi “popull vëlla turk”. “Shpikjen” më të madhe që e bëri Arbër Xhaferi në shkrimin e tij, tezë e cila gjer tani, nuk është e njohur në historiografinë shqiptare është: “ pra, përfaqësuesit të”popullit vëlla turk” duke na trajtuar si akraba u pajtuan, madje edhe hartuan projektin për spastrimin e Rumelisë, të Gadishullit Ilirik nga popullata autoktone, të islamizuar nga vetë ata”. Projektet për spastrimin e shqiptarëve, turqve dhe boshnjakëve nga trojet e tyre etnike që kanë jetuar me qindra vite në perandorinë osmane, na është e njohur që datojnë qysh nga Naqertania serbe dhe Megaliidea greke të mesit të shekullit XIX, e që vazhduan me tutje me projektet e Vasa Qubrilloviqit e të Ivo Andriqit, e gjer te Memorandumi i Akademisë serbe të vitit 1986 me të cilën edhe u realizua spastrimi etnik i përkohshëm si i shqiptarëve dhe boshnjakëve në luftërat që zhvilloi hegjemonizmi dhe ekspansionizmi serb gjatë shkatërrimit të ish Jugosllavisë. Por projektet për spastrimin e Rumelisë nga popullata autoktone të “popullit vëlla turk” ekziston vetëm në mendjen dhe trurin e Arbër Xhaferit. Me të vërtet o Arbër Xhaferi s’ka për të falur kur historiografia më e re këtë “shpikje dhe inovacion tëndin” iracional.
Cinizmin më të madh të vet e tregon kur e akuzon KFOR-in turk me fjalët se:
”në Kosovë kontributin e vet për vendosjen e paqes e jep edhe kontingjenti i ushtarëve turq, shqiptarët ndiejnë obligim që të falënderohen për impenjimet e tyre për vendosjen e rendit dhe të sigurisë, por e kanë të vështirë të kuptojnë përpjekjet e tyre për turqizim, asimilim të popullatës myslimane sllavishtfolëse apo shqipfolëse. Me këtë politikë, ato mund të arrijnë vetëm një objektiv:zvogëlimin e përqindjes vetëm të popullatës shqiptare, që në parim nuk do të ishte në favor “të popullit vëlla turk”. O Arbër Xhaferi, KFOR-i turk vepron në Prizren, ku edhe unë jetojë, dhe në Dragash, dhe se me të madhe ndihmon në çfarëdo mënyre çoftë popullatën në të cilin graviton, si shqiptarët, turqit edhe boshnjakët . Unë gjer më tani nuk kam ndie që ka një rast të tillë që një shqiptar shqipfolës apo boshnjak sllavishtfolës u turqizue apo u asimilue me ardhjen e KFOR-it turk, edhe pse jam në rrjedhat e ngjarjes dhe i përcjell trendet aktuale politike , por që ja edhe këtë është në gjendje me ç’pik Arbër Xhaferi, por në rast se ke njohuri për këtë, bile jep edhe një shembull konkret, pasi që neve që jetojmë në Prizren nuk kemi njohuri të tillë dhe mund të mësojmë diç nga juve.
Por dua t’ia përkujtojë Arbër Xhaferit edhe këtë ngjarje, në rast se nuk është në dijeni, pas vendosjes së KFORIT në Prizren, pas një kohe, gjatë një patrullimi të ushtarëve gjerman një mbrëmje në qendër të Prizrenit, në Shadërvan, nisin të i provokojnë dhe të legjitimojnë ushtarët e KFOR-it turk, qytetarët e Prizrenit që ishin prezent në atë moment, i rrethojnë ushtarët gjerman, dhe i marrin ushtarët turq dhe me veturat e tyre i dërgojnë në vendin ku është stacionuar kontingjenti i tyre, me ç’rast e parandaluan edhe ndonjë ekses eventual të mundshëm në përmasa më të mëdha në mes të ushtarëve të KFOR-it. E këtë e bënë me siguri nga akraballëku dhe vëllazërimi me popullin vëlla turk, e jo nga armiqësia që ti si individ ndien ndaj “popullit vëlla turk”.
Në përmbyllje të këtij vështrimi, do të cekë edhe këtë element, nëna jote me siguri kurrë nuk ka për të falur, për prishjen e akraballëkut dhe akuzat ndaj popullit vëlla turk, pasi me të ke folur vetëm në gjuhën turke, pra gjuha jote amtare ka qenë turqishtja, edhe neve në Prizren edhe pse e flasim turqishten, nuk e ndiejmë veten më pak shqiptar se juve Arbër Xhaferi si shqiptar turqishtfolës. Më poshtë e citoj burimin për këtë:
“Ti, ti Arbën Xhaferi që për synetin tënde nëna jote ka ftuar gjithë qytetin, ti ti që me nënën tënde ke folë turqisht pasi ajo nuk dinte asnjë fjalë shqip, ti ke qenë një shqiptar turqishtfolës dhe sot analizon popullin shqiptar duke i kritikuar traditat si fetare ashtu edhe kulturore duhet ta dish kufirin dhe mos u fut aty ku ngatërrohesh. Pasi ti u bëre patriot nën hijen e VMRO-së”.
Botuar ne Shekulli
Shtuar më 08/09/2007, ora 20:33
Tage: arkiv
Shkruani komentin tuaj!
Të fundit nga kjo kategori