Qetësia përpara furtunës, ra këmbana e parë për luftë
Koment nga Ervin Shkulaku

Kur gjithçka u duk para pak ditësh se Ramush Haradinaj i kishte ditët e numëruara në krye të qeverisë përsëri çdo gjë po kthehet në favor të tij.

Pas luftës dërrmuese brenda Lëvizjes Vetëvendosje, LDK ngeli si partia më stabile në vend dhe pas thirrjeve të saj për zgjedhje të parakohshme u duk se kaq e pati edhe Haradinaj në pushtet.

Por gjithçka paska qenë një heshtje misterioze në Lidhjen Demokratike të Kosovës dhe dje këmbanës i ra i pari Kryetari i Pejës nga radhët e kësaj partie Gazmend Muhaxherri.

"Dëshiroj të jem kandidat për kryeministër i LDK-së" tha kryetari i Pejës pasi normalisht e ndjen veten të plotfuqishëm pasi ka fituar një komunë diku në Kosovë por harron që duhet të jesh edhe shumë e më shumë i plotfuqishëm për të qenë edhe kryeministër, madje edhe Haradinaj që pritej të ishte tillë duket se ka hyrë nën hijen e atij që vendos për Kosovën, Hashim Thaçit të Drenicës.

Gjithsesi, pra në një mënyrë suprizuese LDK-së iu shtua një zë tjetër që kërkon të bëhet kryeministër, e ky zë erdhi pikërisht kur kryetari i saj Isa Mustafa u kthye në Kosovë.

Pse kërkoi Muhaxherri postin e kryeministrit kur fundja Isa Mustafa është kryetari? A ka diçka që po fshihet për publikun?

E kjo duket si heshtja që më pas sjell fortunën dhe uraganin.

E natyrisht po të njëjtën ditë zërat e tjerë që sipas mediave kanë pretenduar më herët postin e kryetari të LDK-së e kundërshtuan Gazmend Muhaxherrin dhe këtë u përpoqën ta bënin me qetësi por mbetet të shohim sa do të zgjasë kjo qetësi.

Në rast se Isa Mustafa vendos që të mos e drejtojë LDK-në, që sipas gjasave ndoshta kështu do të ndodhë, atëherë e gjithë kjo qetësi do të kthehet në një luftë të tmerrshme edhe brenda LDK-së. Natyrisht nuk do të ketë ndarje masive siç ndodhi në Lëvizjen Vetëvendosje por këtë herë do të ketë zhdukje të personave nga skena politike.

E pra, këtu del i fituar Ramush Haradinaj. Të gjithë e injoronin për partinë e vogël që udhëheq por askush nuk po mundet ta rrëzojë nga pushteti, se siç ka thënë ai: “Besoni se unë jam si maca, qysh të gjujsh n’kambë bjen. Sa herë që rrëzohna, unë prapë ngritem. Por besoni se ka në mesin tuaj që kur të rrëzoheni ma nuk qoheni”.

Gjithsesi këto i ka fjalë boshe pasi sot fati është me të, dhe ky fat do të jetë deri sa ta shohë të arsyeshme PDK ta mbajë në pushtet.

Ose fundja le të rrijë, Hashim Thaçit nuk po i pengon i cili vazhdon të marrë vendime të dyshimta për Kosovën e varfër me plot probleme të jashtme dhe të brendshme./albeu.com/
Shtuar më 13/04/2018, ora 12:14

Shkruani komentin tuaj!
Të fundit nga kjo kategori